OVER WORKING MOM

Gewoon Nicole.

Mijn naam is Nicole Ostendorf: stresscoach, energetisch therapeut, trainer, moeder, ondernemer, partner en ook weer steeds vaker gewoon Nicole. Zoals je leest een bezige bij en dat vind ik ook fijn. Door de juiste keuzes te maken heb ik geleerd vooral met aandacht bezig te zijn met die dingen die ik belangrijk vind.

Met behulp van blogs op mijn website, individuele coaching, workshops en lezingen, informeer en inspireer ik ambitieuze werkende moeders zoals jij met als doel gelukkigere en gezondere werkende moeders.

Mijn verhaal.

Vanuit huis ben ik samen met mijn drie zussen opgevoed volgens het principe ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid!’ We kregen de boodschap mee dat het belangrijk was om voor onszelf te kunnen zorgen. School, studeren en een carrière waren belangrijke onderwerpen.

Jarenlang heb ik er alles aan gedaan om volgens dit principe in het leven te staan. Dit bood mij een hoop plezier, maakbaar geluk en grip op mijn leven. Deze ‘way of life’ kwam direct onder druk te staan toen ik beviel van mijn dochter Izanne. In één klap een enorme verantwoordelijkheid erbij. Mijn eerdere manier van leven werd behoorlijk op de proef gesteld. Ik probeerde uit alle macht terug te gaan naar het leven dat ik kende. Maar mijn plezier moest vaker wijken voor zorg, mijn geluk werd afhankelijk van het geluk van anderen en de grip verslapte meer en meer.

Met de bagage vanuit mijn opvoeding was opgeven geen optie. Sterker nog, ik heb er nooit aan gedacht. Ik keek naar de mensen om me heen, ‘als zij het kunnen, dan kan ik het ook’. Het enige dat me bezighield was alles zo goed mogelijk te managen.

Met de komst van mijn zoon Tristan kwam de toch al strakke planning nog verder onder druk te staan. Vier dagen werken in een pittige functie, twee kinderen van 0 en 2 grootbrengen in een te klein appartement in Amsterdam Oost. De grip verdween definitief. Maar van opgeven was nog steeds geen sprake.

Totdat ik na jaren volhouden aan alles voelde dat het moest stoppen. Ik was te ver gegaan. Ik zat op ons vertrouwde vakantieadres in Zuid-Frankrijk en opeens werd mijn beeld weer scherper. Het leek alsof de mist optrok. Ik kwam weer in contact met de wereld om me heen. Verdergaan op dezelfde voet was geen optie meer. Ik moest keuzes gaan maken en hemeltjelief wat deed dat een pijn. Mijn job, mijn superleuke collega’s, mijn auto, mijn werkende ‘IK’, alles liet ik los. Ik voelde dat ik moest loskomen van mijn patroon voordat ik verder kon.

De ommekeer.

De weg die ik volgde, bleek een weg vol gaten en kuilen. Stukje bij beetje kreeg ik het voor elkaar om deze nieuwe manier van leven te leren waarderen. Rust, reinheid en regelmaat bleken voor het hele gezin goed te werken. Ik pakte de dingen op die al jaren waren blijven liggen en voelde mijn natuurlijke energie langzaam maar zeker terugkomen.

In de wetenschap dat deze periode slechts een tijdelijke investering was in mijn gezin en in mijzelf, ben ik me gaan oriënteren op mijn vervolgcarrière.
Wat interesseerde mij nou echt? Waar was ik goed in? Waar kreeg ik nou energie van? Ik startte met een opleiding energetisch werk. Vervolgens deed ik een opleiding tot Stress Counselor. Beide opleidingen gingen nogmaals over mijn eerder gelopen pad. Dat pad bleek nog lang niet geplaveid. Ik liep nog steeds met open wonden en verborgen angsten.

Beide opleidingen hebben me verder gebracht in het ‘dieper’ kunnen leven. Ik heb geleerd stil te staan bij dat wat er echt toe doet en makkelijker los te laten bij zaken die me niets opleveren.

Ondanks dat ik tevreden achteromkijk, had ik achteraf gezien sneller stappen kunnen maken. Hulp vragen heeft niets te maken met falen. Hulp vragen zorgt ervoor dat je sneller vooruitgaat.